Bruno Schulz

Informacje ogólne

admin — Thu, 01 Dec 2011 08:58:45 +0000

Bruno Schulz to nie tylko wybitny polski prozaik i grafik, ale również krytyk literacki, malarz i rysownik. Pisarz pochodzenia żydowskiego urodził się 12 lipca 1892 roku w Drohobyczu, a zmarł w tym samym miejscu 50 lat później (19 listopada 1942). Autor „Sklepów Cynamonowych” został zastrzelony. Istnieje kilka różnych wersji tej historii i będzie jeszcze okazja je przedstawić w osobnym poście. Bruno Schulz uznawany jest za przedstawiciela modernizmu. Wiele jego dzieł przeszło do historii literatury, ale w świadomości przeciętnego człowieka z nazwiskiem tym kojarzą się głównie właśnie „Sklepy Cynamonowe”.

Twórczość literacka

admin — Tue, 22 Nov 2011 09:00:26 +0000

Bruno Schulz zostawił po sobie wbrew pozorom dość skromną spuściznę. Są to dwa tomy opowiadań – „Sklepy cynamonowe” i „Sanatorium pod Klepsydrą”, a także kilka innych utworów, które nie zostały włączone do tych pierwodruków. Artysta pisał jednak również szkice krytyczne, a także liczną korespondencję. Listy pisarza zostały wydane pośmiertnie w 1975 roku. W swoich opowiadaniach Bruno Schulz zajmował się głównie opisami życia małomiasteczkowych Żydów. W jego tekstach zaciera się granica pomiędzy tym co rzeczywiste i mitologiczne. Głównym bohaterem jest tutaj Józef, którego możemy do pewnego stopnia utożsamiać z samym autorem. Język tej prozy jest niecodziennie bogaty – zawarte w niej metafory i archaizmy mogą zachwycać nawet współczesnego czytelnika. Jego twórczość porównuje się czasem z prozą Franza Kafki. Można w niej odnaleźć elementy surrealizmu, psychoanalizy, czy kreacjonizmu.

Sklepy cynamonowe

admin — Wed, 12 Oct 2011 09:02:37 +0000

Nie da się ukryć, że najbardziej znanym dziełem Brunona Schulza jest zbiór opowiadań pt. „Sklepy cynamonowe”. Wydawnictwo to zostało opublikowane po raz pierwszy w 1934 roku. Tytuł zbioru to również nazwa miejsca, które pojawia się w opowiadaniach. Sklepy cynamonowe znajdują się w centrum miasteczka, w którym mieszka główny bohater dzieła. Cały zbiór jest jednak opowieścią nie tyle o jednym człowieku, co raczej o całej rodzinie kupieckiej pochodzącej z galicyjskiego miasteczka. Język jest tutaj bardzo bogaty, a sposób obrazowania mocno charakterystyczny. Przeplatają się tutaj wizje i oniryzm, dość częsty jest również motyw labiryntu. Zbiór zdobył różnorakie recenzje. Pozytywnie oceniło go jednak wiele ważnym postaci, m.in. Leon Piwiński, Tadeusz Breza, Witkacy, Antoni Słonimski, czy Julian Tuwim.

Dorobek plastyczny

admin — Sat, 17 Sep 2011 11:04:43 +0000

Jeśli chodzi o twórczość plastyczną, Bruno Schulz był tak naprawdę samoukiem. Jak już wspomniałam – żadnych studiów nie udało mu się ukończyć. Duża część pracy artysty pochodzi już z lat ’30. Wyjątkiem jest jednak najbardziej znane dzieło pt. „Xięga bałwochwalcza”, będące zbiorem grafik wykonanych techniką cliché-verre. Powstały one na początku lat ’20 i zostały wysoko ocenione między innymi przez Stanisława Ignacego Witkiewicza. Ich erotyczny wydźwięk był jednak również krytykowany. Xięga bałwochwalcza jest bowiem swego rodzaju erotycznym zapisem obsesji autora. Część postaci męskich można tutaj uznać nawet za autoportrety. Inne dzieła to raczej rysunki wykonane za pomocą piórka, ołówka, czy kredki. Bruno Schulz namalował również przynajmniej jeden obraz olejny. Duża część jego prac zaginęła niestety podczas II wojny światowej.

Biografia – lata 1939-1942

admin — Fri, 22 Apr 2011 09:09:32 +0000

Po wybuchu wojny Bruno Schulz zaprzestał pisania opowiadań. Autor próbował odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Cały czas jednak obawiał się o swoje życie i myślał nawet o ucieczce z getta. Nie dane było mu jednak przeżyć wojny. Śmierć nadeszła 19 listopada 1942 roku. Związane są z tym dwie różne historie. Jedna z nich mówi o tym, że Bruno Schulz wyszedł po chleb na drogę, gdyż miał już zaplanowaną ucieczkę, natrafił na tzw. „dziką akcję” gestapowców i został przypadkowo zastrzelony na skrzyżowaniu ulic Czackiego i Mickiewicza. Inna wersja mówi o tym, że autor „Sklepów Cynamonowych” stał na ulicy i został zastrzelony z premedytacją dwoma strzałami w tył głowy przez oficera niemieckiego Karla Gunthera. Ciała Bruno Schulza nigdy nie odnaleziono.

Biografia – lata 1933-39

admin — Sun, 06 Mar 2011 19:08:49 +0000

Bruno Schulz, gdyby nie znajomości, prawdopodobnie za życia nie zostałby sławny poza swoją rodzinną miejscowością. W roku 1933 spotkał jednak Zofię Nałkowską, które to spotkanie było przełomem w jego karierze. Ta znana polska autorka bardzo polubiła „Sklepy cynamonowe” i pomogła w ich wydaniu. Zbiór opowiadań ukazał się w 1934 roku i zyskał sobie zarówno entuzjastów, jak i przeciwników. Można spokojnie powiedzieć, że niemalże z dnia na dzień pisarz stał się rozpoznawalną postacią na polskiej scenie literackiej. Sukcesy te jednak niewiele zmieniły w życiu osobistym Brunona Schulza, a dodajmy, że nie miał on łatwo. Po śmierci matki stał się jedynym żywicielem rodziny i miał spore problemy w szkole. Udało mu się jednak w 1936 roku uzyskać dłuższy urlop i w jego trakcie napisał świetne dzieła, takie jak: „Wiosna”, „Jesień”, czy „Republika marzeń”.

Bruno Schulz bardzo często wyjeżdżał do Lwowa, Warszawy, czy Zakopanego. Dzięki temu poznawał kolejne osobistości, w tym wielu znanych pisarzy (m.in. Gombrowicz, Witkacy). Autora „Sklepów cynamonowych” i Zofię Nałkowską połączył nawet swego czasu przelotny romans. W dalszych latach artysta pracował nad kolejnymi utworami, przekładem „Procesu” Franza Kafki, jak również podejmował próby zawarcia związku małżeńskiego z Józefą Szelińską.

Biografia – lata 1915-1933

admin — Fri, 11 Feb 2011 01:07:51 +0000

W czerwcu 1915 roku zmarł wówczas 69-letni ojciec Brunona Schulza. Była to dla psiarza ogromna strata, o czym świadczą jego ówczesne opowiadania. W roku 1918 pisarz dołączył do żydowskiej grupy „Kalleia”, która skupiała inteligencję żywiąca artystyczne zamiłowania. Schulz dużo wtedy czytał i była to zarówno literatura piękna, jak również książki pozwalające na zgłębianie nauk ścisłych. Artysta próbował malowania portretów w celach zarobkowych, ale nie za bardzo się to udało. Zysków nie przyniosło również wykonanie „Xięgi bałwochwalczej”. Pierwszą stałą pracę podjął artysta w 1924 roku. Został, czego się można spodziewać, nauczycielem. Zajmował się głównie rysunkiem, ale również pracami ręcznymi, a czasem nawet matematyką. W 1928 roku jego prace graficzne wywołały skandal i zostały oskarżone o szerzenie pornografii. Początek lat ’30 to dla Schulza okres zdobywania wielu nowych i cennych znajomości, w tym Józefy Szelińskiej – późniejszej narzeczonej.

Biografia – lata wczesne

admin — Sat, 22 Jan 2011 09:05:50 +0000

Jak już wspomniałam, Bruno Schulz urodził się 12 lipca 1892 roku w Drohobyczu. Pochodził z rodziny zasymilowanych galicyjskich Żydów i był trzecim dzieckiem kupca Jakuba Schulza. Rodzina pisarza była o tyle charakterystyczna, że nie kultywowano tam tradycji żydowskich i posługiwano się wyłącznie językiem polskim. Artysta dzieciństwo spędził przy Rynku, w domu numer 10. W tym samym miejscu, na parterze, znajdował się sklep należący do rodziny. Zajmowała się ona sprzedażą towarów tekstylnych. Dziś miejsce to nie istnieje, gdyż zostało spalone w wyniku działań wojennych. Zyskało sobie jednak nieśmiertelność dzięki umieszczeniu go w „Sklepach Cynamonowych”. Jeśli chodzi o edukację, to w latach 1902-1910 uczył się Schulz w Gimnazjum imienia Cesarza Franciszka Józefa. Pisarz był zmuszony przerwać edukację na dwa lata ze względów zdrowotnych. Do zdobywania edukacji powrócił w roku akademickim 1913/14. Podjął wtedy studia na Politechnice. Szybko musiał je przerwać ze względu na wybuch wojny. W międzyczasie rodzina znalazła się w złej sytuacji finansowej i zamknięto jej sklep. Bruno Schulz podejmował jeszcze kilka prób edukacyjnych, ale żadnych studiów nie udało mu się ukończyć.