Jeśli chodzi o twórczość plastyczną, Bruno Schulz był tak naprawdę samoukiem. Jak już wspomniałam – żadnych studiów nie udało mu się ukończyć. Duża część pracy artysty pochodzi już z lat ’30. Wyjątkiem jest jednak najbardziej znane dzieło pt. „Xięga bałwochwalcza”, będące zbiorem grafik wykonanych techniką cliché-verre. Powstały one na początku lat ’20 i zostały wysoko ocenione między innymi przez Stanisława Ignacego Witkiewicza. Ich erotyczny wydźwięk był jednak również krytykowany. Xięga bałwochwalcza jest bowiem swego rodzaju erotycznym zapisem obsesji autora. Część postaci męskich można tutaj uznać nawet za autoportrety. Inne dzieła to raczej rysunki wykonane za pomocą piórka, ołówka, czy kredki. Bruno Schulz namalował również przynajmniej jeden obraz olejny. Duża część jego prac zaginęła niestety podczas II wojny światowej.