Po wybuchu wojny Bruno Schulz zaprzestał pisania opowiadań. Autor próbował odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Cały czas jednak obawiał się o swoje życie i myślał nawet o ucieczce z getta. Nie dane było mu jednak przeżyć wojny. Śmierć nadeszła 19 listopada 1942 roku. Związane są z tym dwie różne historie. Jedna z nich mówi o tym, że Bruno Schulz wyszedł po chleb na drogę, gdyż miał już
Bruno Schulz, gdyby nie znajomości, prawdopodobnie za życia nie zostałby sławny poza swoją rodzinną miejscowością. W roku 1933 spotkał jednak Zofię Nałkowską, które to spotkanie było przełomem w jego karierze. Ta znana polska autorka bardzo polubiła „Sklepy cynamonowe” i pomogła w ich wydaniu. Zbiór opowiadań ukazał się w 1934 roku i zyskał sobie zarówno entuzjastów, jak i przeciwników. Można
W czerwcu 1915 roku zmarł wówczas 69-letni ojciec Brunona Schulza. Była to dla psiarza ogromna strata, o czym świadczą jego ówczesne opowiadania. W roku 1918 pisarz dołączył do żydowskiej grupy „Kalleia”, która skupiała inteligencję żywiąca artystyczne zamiłowania. Schulz dużo wtedy czytał i była to zarówno literatura piękna, jak również książki pozwalające na zgłębianie nauk ścisłych.
Jak już wspomniałam, Bruno Schulz urodził się 12 lipca 1892 roku w Drohobyczu. Pochodził z rodziny zasymilowanych galicyjskich Żydów i był trzecim dzieckiem kupca Jakuba Schulza. Rodzina pisarza była o tyle charakterystyczna, że nie kultywowano tam tradycji żydowskich i posługiwano się wyłącznie językiem polskim. Artysta dzieciństwo spędził przy Rynku, w domu numer 10. W tym samym miejscu, na